معنای توحیـــــــــــــــــــــــــــــد

مخلوقات شفاف (براى تأمل و دقت در آفرينش )

tauheed — Fri, 11 Dec 2009 22:27:17 GMT

كائنات شفاف... سبحان الله!

بیایید با دقت بعضی از مخلوقات شفاف و عجیبی را که الله سبحانه و تعالی خلق نموده را ببینیم ،که برایشان وسایلی برای حمایتشان و رزقشان قرار داده ...

خداوند به ملحدینی که می گویند این جهان تصادفی بوجود آمده ،فرماید: (هَذَا خَلْقُ اللَّهِ فَأَرُونِي مَاذَا خَلَقَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ) [لقمان: 11]... یک فرد با ایمان همیشه حاجتی دائمى به تأمل در مخلوقات خداوند دارد تا ايمان و یقینش به آفریننده اش افزون گردد ... چگونه این مخلوقات آفریده شده اند و اسباب رزق و بقاء برايشان محيا نموده است ... امروز ما با اين مخلوقات شفاف زندگی مي كنيم تا خداوند را تسبیح گوییم و بخوانیم: (اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ) [الزمر: 62].

خداوند برای بعضی از مخلوقات قسمتهايى از بدنهایشان را شفاف كرده و آنها را سبب كسب رزق و دورى از دشمنانشان نموده است ... با تأمل و دقت ببينيم:

امام زمان شان به درد همه ى زمان نمى خورد!

tauheed — Sun, 06 Dec 2009 17:44:17 GMT

دوستان سلام

عرض معذرت به حضور دوستانى كه از عنوان خوششان نخواهد آمد.

در نوشته ى قبلى از ماه هاى قمرى صحبت مى كرديم و متأسفانه آدرس امام زمان اهل تشيع در دسترس نيست كه از او بخواهيم ما را راهنمايى كند!

آن دوستانى هم كه عنايت شديدى به امام زمان دارند نتوانستند راه خوبى به ما نشان دهند جز همان كتابهايى كه به قولشان بحاريست از همه چیز!! پس ما بیچاره تر غرق آن بحار شدیم و امامی هم در " زمان " مان ندیدیم که در آن " بحار " مملو از همه چیز ما را به مرواریدهای حکمت راهنمایی کند!

پس دوستان عزیز بیایید همدیگر را معذور داریم.

لازم به تعصب و تشنج نیست تقصیر ما نیست تقصیر همان امامیست که می بایست در همه ی زمان ما را پیشوا باشد ولی رفت و برنگشت و معلوم هم نیست کجا رفته و چرا و کی خواهد آمد!!؟؟

پس به عقل خدادادی که " رسول " و لطف خداوند در وجود هر انسان است ، ارج نهيم و بسوى حقيقت يابى تلاش كنيم كه وعده ى خداوند به يقين راست خواهد بود و ما را در راهش هدايت خواهد فرمود:

وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ

و آن كسانى را كه در راه ما كوشيدند ، به راههاى خود هدايت مى كنيم و براستى كه الله با نيكو كاران است.

دوستانم ، اينكه به تقويم قمرى مشكوك شدم راه تكفيريان نيست بلكه راه تحقيق است.

تنها بى بضاعتان از تحقيق وحشت دارند و الا خداوند در كتابش دشمنان و مخالفشانش را هم به تحقيق و انتقاد دعوت فرموده است تا تمامى دلايل و حجتهاى مخالفان را بواسطه ى خودشان برملا ساخته و حقيقت آشكارتر شود.

این آیات را دوستانم دلیلی بر شرعیت تقویم قمری آوردند:

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوْاْ الْبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا

وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُواْ الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ . البقره- آیه ۱۸۹

اولا: معناى دقيق " الأهلة " .

ثانياً : معناى " مواقيت " .

ثالثاً : معناى " الحج " .

رابعاً : ارتباط سؤال " يَسْأَلُونَكَ عَنِ الأهِلَّةِ " با جواب خداوند و اينكه نبايد از پشت خانه ها وارد خانه ها شد بلکه می باید از درهای خانه ها وارد شد.

بدنیست بدانیم در لغت عرب بعضی مفردات به جمع تبدیل می شوند پس برای برگردان هر جمعی می باید به مفرد برسیم.

بياييد كلماتى كه بر وزن " أهلة " هستند بياوريم و مفرد آنها را:

الازلة مفردش زليل و هرگز نمی شود: زلال

الادلة مفردش دليل و هرگز نمی شود: دلال

الاخلة مفردش خليل و هرگز نمی شود: خلال

الاجنة مفردش جنين و هرگز نمی شود: جنان

الاحبة مفردش حبيب و هرگز نمی شود: حباب

بياييد اين مفردات و جمع آنها را با هم ببينيم و مقايسه كنيم:

شلال  جمع می شود: شلالين ،شلالات و هرگز نمی شود:اشلة

حلال   جمع می شود: حلالين  ،   حلائل و هرگز نمی شود : احلة

شوال  جمع می شود: شوالين ،   شوالات و هرگز نمی شود :اشولة یا اشوال

جماد جمع می شود: جمادين  ،   جمادات و هرگز نمی شود :اجمدة

كمال  جمع می شود: كمالين  ،   كمالات و هرگز نمی شود :اكملة

مى بينيم " اهلة " جمع " هلال " نيست و اصلاً هلال در قرآن ذكر نشده است.بلکه جمع هلال مى شود " هلالين " يا " هلالات " و حداكثر بشود " هلائل " ولی هرگز نمی شود: " أهلة " .

ولى " أهلة " مى تواند جمع كلمه ى " هليل " باشد که به معنای صدازدن است.

به اين صورت: (اهل- يهل- يهلل )

خوب حالا ارتباط کلمات و احترام سخنان خالق بر ما روشنتر شده است تا بدانیم چرا در ادامه ی سخن خداوند از نحوه ی ورود به خانه صحبت شده است؟

ادامه ... ان شاءالله تعالى در صحبت بعدى

حقيقت تلخ ماه هاى قمرى!

tauheed — Sat, 28 Nov 2009 11:20:17 GMT

دوستان سلام بر شما

آیا مایل هستید در مورد حقیقت ماه های قمری اسلامی بحث شود؟

چون مدتیست ماه های قمری را بررسی کرده و اموری برایم جالب ولی ناباور شده!

چرا ماهی به نام ربیع الاول و الآخر نامیده شده ؟

آیا عرب با آنهمه فصاحت و بلاغتشان نام ربیع " بهار " را بر زمستان اطلاق می کردند یا اینکه واقعا این ماه ها ابتدا " شمسی و ثابت " بوده است؟

گفتند: رسول الله در بهار تولد شد و سپس برایش جشن تولدی گرفتند که در فصل سرد زمستان بود!

گفتند: رمضان یعنی گرمای شدید ولی در زمستان سرد هم روزه گرفتند!

گفتند: جمادی یعنی " جمد الماء " در سردى زمستان كه آب از سردى جامد ميشد .ولى اين ماه را بعد از ماه ربيع يعنى بهار آودند؟مگر زمستان بعد از بهار است!؟

چرا اینهمه عجایب !؟

خداوند فرماید : شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن ...ماه رمضان همان ماهیست که قرآن در آن ماه نازل شد.

یعنی ماه رمضان ماهی پنهان شده نبود بلکه آدرس و عنوان این ماه به ماه نزول قرآن اشاره به دقت وقت آن است.

و شب قدر ( ليلة القدر ) شبيست غيرعادى شبيست كه بهتر از هزار ماه است و شبيست كه تا صبحش فرشتگانش و الروح نازل آمده و " سلام " و امن است...لیلة القدر خيرٌ من ألف شهر ...

پس شب قدر نبایستی پنهان باشد زیرا خداوند خیر را از مردم نهان نمی فرماید بلکه بیان و آشکارش فرمود .

اما گفتند: کسی نمی داند شب قدر کی می باشد ! گفتند: شاید در ده شب آخر رمضان و در شبهای فرد و شاید شب 27 و شاید 21 و شاید ... !!

ما را سردرگم بدنبال شایدها فرستادند...

حال آنکه

ربی ربٌ رحيم بنده اش را حيران رها نفرمايد.

ربي رب العرش العظيم رب الملائكة و الروح

حق را بر ما آشكار فرما.

خدایا در این شب پربرکت که قرآن را نازل فرمودی و تمامی امور مهم صورت گیرد "فيها يفرق كل أمر حكيم" ...

بایستی از این ابهام خارج شویم تا از خیر و برکتی که نشان فرمودی محروم نمانیم.

الهی

رمضان ماه نزول قرآن یعنی ماه میلاد قرآن ماه بیان شده و معلوم است و بهترین ماهیست که روزه در آن ماه بر امت قرآن فرض فرمودی و فرمودی:

( ... يريد الله بكم اليسر ولا يريد بكم العسر .... )...

خداوند برایتان آسانی کامل را خواهاند و بر شما سختی نخواهد ...

پس می بایست ماه رمضان در بهترین و آسانترین ماه باشد.و آسانترين ماه ماهيست با روزهاى كوتاه و شبهاى طولانى براى قيام و عبادت و استراحت .

رمضان از "رمض + آن " مشتق است رمض یعنی حرارت .و حرارت هميشه به معنای گرمی نیست . مخصوصا وقتی به همراه اضافه ی " آن " باشد.سرما يك نوع حرارت پایین است بمانند گرما که درجه ی بالای حرارت است.

ماهی که بایستی بشناسیم زیرا حسودان به قصد دوری ما از این ماه مبارک برایمان مبهمات ساختند تا هر سال بدنبال ماهی بدویم و معلوم نیست شب قدر در کدام ماه بوده است!

اگر ماه نزول قرآن در فصل خنک و بارانی بوده است پس ماه رمضان بایستی همیشه در آن ماه باشد نه اینکه عوض شود!

اگر تولد پسرم در تابستان باشد چگونه در زمستان سالهای بعد به او بگویم: در این ماه تولد شدی!؟

پس ماه رمضان آدرسی دارد و آدرسش: میلاد قرآن ، تولد قرآن ، نزول قرآن است.

و امتی که شاهد نزول قرآن بودند این آدرس را شناخته بودند.

پس آدرس این ماه را از کتاب الله بشناسیم.

همراهی ام کنید که حقیقت برایم تلخ بود...

رب اهدني لأقرب من هذا رشدا ...

در بازار رندان!

tauheed — Wed, 25 Nov 2009 08:32:17 GMT

سلامی به وسعت دلهای محبت بار دوستان پاک سرشتم

آخرین باری که پای حرف یک عالم یا ملای دینی نشستی کی بود؟

بعد از پایان صحبتش چه احساسی داشتی؟

بگذار بگویم:

اگر اهل تشیع هستی یا اهل سنت هر کدام بر اساس آموزشهای قبلی اموری را قابل تجدید دانسته و تصور می کنی تجدید آن امور به معنای " تجدید ایمان " است!

من هم مثل تو بودم.اما حالا دیگر احساسی دیگر دارم.از نشستن و شنیدن حرفهای عالمان مذهبی دیگر لذتی که نمی برم بلکه احساس تنگی دل و وجدان می یابم.

می خواهم پروازی بسوی آسمان پاکی ها و حقیقتها داشته باشم.برای همین صادقانه به تو هم می گویم:

دوست عزیز بیش از این به پای سخنان این و آن منشین!خودت به پای سخن پروردگار نشین و با گوش دل و جان بشنو و احساس شنیدن سحنان الله تعالی را در خودت تقویت بخش.

چقدر در گوشهایمان زمزمه کردند که دین توسط امامان بیان و تفسیر شده و بدون پایبندی به سخنان منسوب به آنان دین ناقص می شود!؟

آیا از آنان نمی پرسی چرا دین بدون گفته های ناخدایان ناقص است!؟

می گویند: مگر نشنیدی که خداوند فرموده: ( ... وما آتاكم الرسول فخذوه وما نهاكم عنه فانتهوا ... ) !؟

و تو تسلیم وار ساکت می شوی!

درحالیکه اگر فیلمی ناقص و بریده به تو نشان دهند می گویی: " آهای سانسور!

پس چرا اینجا نمی گویی: آهای دروغ تا کجا؟ سانسور تا کجا؟ تا کی آیات کتاب خدایم را ناقص می خوانید و حکم ناقص نشانمان می دهید؟چقدر آیات را ناقص و تکه شده برایمان خواندند و گفتند: فلان آیه برای اهل بیت ، فلان آيه در شأن فلان ، فلان آيه براى مهدى ، فلان آيه در غدير نازل شده است!؟

چرا اخبار سانسور شده را به اين آسانى باور مى كنى؟

چرا نگفتی: آیه ی "( ... وما آتاكم الرسول فخذوه وما نهاكم عنه فانتهوا ... ) " ربطی به دروغهای ملایان و سانسورچیان ندارد بلکه خبری از یک حادثه است که در سوره ای به نامش نازل آمده است؟

چرا نگفتی آیه ی "يا ايها الرسول بلغ ما انزل اليك من ربك وان لم تفعل فما بلغت رسالته ... " ربطی به غدیر و افسانه ی دروغینش ندارد بلکه قسمتى از سخنان خدايم است كه شما سانسور شده اش را به اخبار دروغتان و افسانه هايتان نسبت داديد؟

درست بمانند اينكه صحنه ای را از یک فیلم بریده و سپس به یک فیلم دیگر اتصال دهند و بعد بگویند: این همان اول و آخر فیلم است!!

فیلمهای دروغین ساختند و به پیامبر و یارانش نسبت دادند و بعد برایش اخبار آسمانی قرآن را بریده و سانسور شده قرار دادند!

عزیزان

از لباس "بی لباس مذهب " خارج شوید که فرصت تنگ است و در هرلحظه ممکن است مأموران خداوند بسويتان آمده و امانت خداوند را از شما برگیرند و شما جسم بی جان درون خاک شوید!

عمل ، نه امید به ظهور سوپر منهای خیالی (ظهور مسیح و مهدی )!

tauheed — Tue, 24 Nov 2009 05:03:17 GMT

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ.

آی دزد آی دزد !! وبلاگ دعوت به قرآن

عمل؛ نه اِلتماس؛ مِعیار سنجش در دنیا و آخرت

بخوانید: سازمان موحدین آزادیخواه ایران

حكمت براى فهم قرآن نه عترت و سنت!

tauheed — Sun, 22 Nov 2009 04:26:17 GMT

سلام دوستان

اين آيات را با تدبر بيشتر تلاوت كنيم البته تلاوت يعنى خواندن با نظم و اتصال آيات نه آواز خوانى!

ربنا وابعث فيهم رسولامنهم يتلو عليهم آياتك ويعلمهم الكتاب والحكمة..(129 /2)

" كما أرسلنا فيكم رسولا منكم يتلو عليكم آياتنا ويزكيكم ويعلمكم الكتاب والحكمة(150/2 ) "

" لقد من الله علي المؤمنين إذ بعث فيهم رسولا من أنفسهم يتلو عليهم آياته ويعلمهمم الكتاب والحكمة(164/3)"

" وأنزل الله عليك الكتاب والحكمة وعلمك مالم تكن تعلم وكان فضل الله عليك عظيما(113/4)

دوستان خودتان به هر لهجه و زبان مورد قبولتان آيات را ترجمه كنيد و ببينيد " الحكمة " با تركيب معرفه اش اشاره به چیست؟

چرا خداوند خواسته همانگونه که به رسولش کتاب و حکمه نازل فرموده به آن قوم " بی کتاب و شریعت " نیز علم کتاب و حکمت بیاموزاند.

اگر رسول خدا بمانند هر انسان دیگری وفات کرد ولی بلاشک به وظیفه ی خود عمل نمود ، پس بعد از مردنش "علم کتاب" و "حکمت مختص به شریعت" به مردمان ام القری و من حولها باقى مانده است.

حكمت مربوط به كتاب را معرفى كنيم كه اشاره اى به عترت نداشته و ندارد.اشاره به سنت هم ندارد.زیرا ممکن است اقوال و عادتهای غلط به نام سنت و عترت به مردم تزریق شود!

حکمت یعنی فهم و درک شریعت و عمل بر طبق متغیرات زمان و مکان.

ما قرآن را تلاوت کردیم و دیدیم در آیاتی سخن از محرمات شده است مانند گوشت خوک ، مردار ، حيوان خفه شده ، حيوان پرتاپ شده در دره یا باقی مانده ی درنده ها .

اما اکنون در جامعه ی اسلامی نه تنها گوشت مردار و خفه شده و پرتاپ شده و خوک بلکه گوشت بسیاری از پرنده ها ی درنده و حیوانات درنده نیز حرام می شناسیم.چرا؟

این همان حکمتی بود که خداوند بر پیامبرش و امت شناساند. حکمت این واقعیت که گوشت حیوانی که از " محرمات " تغذیه می شود نیز " حرام " شناسند.

خوب دقت فرمایید.

وقتی ما حیوانی را مریض ببینیم گوشتش را هم بر خود حرام می کنیم حال آنکه در قرآن ذکر نشده!

حیوان درنده از مردار و حیوان خفه شده ، پرتاپ شده و گوشتهای حرام تغذیه می می شود پس گوشت این حیوان آلوده به حرام است .

حیوان آلوده را نمی توانیم سالم بشناسیم.

این حکمتیست که بر امت صدر اسلام شناسانده شد ولی ما آنچنان غافل ماندیم که تصور کردیم تحریم گوشت حیوانات درنده توسط یک وحی مجزی به نام " سنت یا عترت " نازل شده است!

چون از حکمت دور افتادیم پس همیشه محتاج به " نزول وحی " نشستیم و ملاهایمان هم " أرباباً من دون الله " برايمان فتواها ساختند و تحويلمان دادند!

بياييد از خداوند جهانيان از رحمن الرحيم بخواهيم كه ما را نيز شامل رحمت و لطف خود فرمايد و علم كتاب و حكمتش را نصيبمان فرمايد.

محمد مبعوث بسوى " أم القرى و من حولها "

tauheed — Thu, 19 Nov 2009 18:09:17 GMT

سلام دوستان

بعضى از دوستان گرامی راجع به " أم القرى و من حولها " شبهاتى ارائه دادند كه ابتدا با تشكر از آنان كه سبب شدند تحقيقاتى به هدف حقيقت يابى در اين مورد داشته باشم.

عزيزان مؤمن به كلام الله تعالى

خداوند در آياتى به خوبى اين حقيقت را بيان داشته كه فرستادگانی را بسوی هر امتی مبعوث داشته و هرگز آنان را مورد عقاب قرار نداده مگر اینکه ابتدا فرستادگان خدایی آنان را آگاه و انذار داده و مردمان مستقیماً هر نوع اشكالى داشته به آن رسولان بيان داشته بودند.

حال ببينيم خداوند چگونه ملتها را و اماکن تجمعات بشری را وصف نموده است:

وَكَم مِّن قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا فَجَاءهَا بَأْسُنَا بَيَاتًا أَوْ هُمْ قَآئِلُونَ ﴿۴﴾

و چه بسيار قریه ای كه آن را به هلاكت رسانيديم و در حالى كه به خواب شبانگاهى رفته يا نيمروز غنوده بودند عذاب ما به آنها رسيد.۴

فَمَا كَانَ دَعْوَاهُمْ إِذْ جَاءهُمْ بَأْسُنَا إِلاَّ أَن قَالُواْ إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ ﴿۵﴾

فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ ﴿۶﴾

پس قطعا از كسانى كه به سویشان فرستاده شده خواهيم پرسيد و قطعا از [خود] فرستادگان [نيز] خواهيم پرسيد.سوره الاعراف آیه۴و۵ و۶

وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّبِيٍّ إِلاَّ أَخَذْنَا أَهْلَهَا بِالْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء لَعَلَّهُمْ يَضَّرَّعُونَ.الأعراف﴿۹۴﴾

و در هيچ قریه ای پيامبرى نفرستاديم مگر آنكه مردمش را به سختى و رنج دچار كرديم تا مگر به زارى درآيند( بسوي خداوند بازآيند و درخواست يارى كنند )

وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَلَكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿۹۶﴾

و اگر مردم قريه ها ايمان آورده و به تقوا گراييده بودند قطعا بركاتى از آسمان و زمين برايشان مى‏گشوديم

تِلْكَ الْقُرَى نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنبَآئِهَا وَلَقَدْ جَاءتْهُمْ رُسُلُهُم بِالْبَيِّنَاتِ ...الأعراف ﴿۱۰۱﴾

اين قريه هاست كه برخى از خبرهاى آن را بر تو حكايت مى‏كنيم در حقيقت پيامبرانشان دلايل روشن برايشان آوردند .

در این آیات مبارکه سخن از " قریة " است و مردمان ساكن اماكن مختلف را " أهل القرى " وصف نموده است و همه مى دانيم خداوند بسوى بسيارى اماكن انبياء و رسل فرستاده است بجز " مكه " .

آيا اماكنى كه خداوندآنان را "قرية " وصف نموده را بررسى كرده ايد؟

قوم نوح ،قوم صالح ،قوم لوط، قوم ابراهيم ،قوم عيسى، قوم موسى و ...

اين اقوامى كه خداوند بسويان رسول فرستاده است.

هر كدام در اماكن مختلف زمين بودند بجز " مكه ".

مكه به " أم القرى " مشهور بوده يا بواسطه ى قرآن به اين نام مشهور شده است.

اگر تمام اماکنی که بسویشان پیامبر فرستاده شده را با همان وصف " قری " بشناسیم به معنای " ام القری " بیشتر نزدیک خواهیم شد.

واژه ى " أم " در لغت معنايش مادر يا اساس و مبناست. در قرآن واژه ى " أم الكتاب " در وصف " آيات محكمات " آمده است كه معنايش مرجع كتاب است كه هر آيه ى مبهم يا متشابه بايستى بر اساس مرجعيت و بازگشت به آيات محكم مفهوم شود.

پس " أم " معنايش " مرجع " يا " أصل " است همانطونه كه " مادر " اصل پیدایش کودک شناخته می شود و کودک به مادر وابسته است.

پس " أم القرى " ناميدن مكه معنايش اين است كه اصل و مرجع تمامى قريه هاست.

چرا؟

جواب در این آیه روشن می شود:

إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِينَ ﴿۹۶﴾

در حقيقت نخستين خانه‏اى كه براى [عبادت] مردم نهاده شده همان است كه در مكه است و مبارك و براى جهانيان [مايه] هدايت است (۹۶)

فِيهِ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَن دَخَلَهُ كَانَ آمِنًا وَلِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَمَن كَفَرَ فَإِنَّ الله غَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ ﴿۹۷﴾

در آن نشانه‏هايى روشن است [از جمله] مقام ابراهيم است و هر كه در آن درآيد در امان است و براى خدا حج آن خانه بر عهده مردم است [البته بر] كسى كه بتواند به سوى آن راه يابد و هر كه كفر ورزد يقينا خداوند از جهانيان بى‏نياز است (۹۷)

خداوند مکه را مکان اولین خانه ای که برای مردم قرار داده شده معرفی فرموده است.

پس مرجعیت این مکان مربوط به پیدایش اولین مردم یعنی " آدم " است.

و آدم متعلق به تمامی مردمان روی زمین است.

و برهمین اساس فریضه ی حج عبادتی مردمی و عمومیت آن شامل تمامی اهل زمین می شود.

بر اساس همین اشارات قرآنی متوجه می شویم که " أم القري " خواندن " مكه " مفهومش مرجعيت و محل رجوع تمامى اهل زمين بدانجاست.

و تمامى اماكن زمين در حقيقت " قرية " هايى هستند كه حول قريه ى " ام القرى " وجود دارند.

و از آنجايى كه بسوى تمامى قريه ها رسولانى فرستاده شده بود بجز قريه ى " أم القرى " ،پس خداوند سبحانه و تعالی بسوی این قریه نیز رسولی فرستاد که او محمد علیه السلام بود.

اما رسالت محمد محدود به " أم القرى " نيست و خواست و اراده ى الله سبحانه و تعالى اين بود كه رسالت محمد عليه السلام بسوى " أم القرى " و قريه هاى اطرافش يعنى تمامى ساكنين زمين باشد باوجود اينكه آن قريه ها و اهلش از قبل بسويشان رسولانى فرستاده شده بود.

... وارسلناك للناس رسولا وكفى بالله شهيد .و تو را فرستاديم براى مردم ...سورة النساء آية ۷۹

قل يا ايها الناس اني رسول الله اليكم جميعا ... الأعراف - الآيه ۱۵۸

بگو ای مردمان(ساكنين زمين ) براستي كه من فرستاده ى خداوند بسوى شما جميعا هستم...

وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِّتُنذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا...

بدين گونه قرآن عربى به سوى تو وحى كرديم تا أم القرى و كسانى را كه پيرامون آنند هشدار دهى .سورة الشورى آية ۷

وَلَوْ شَاء اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَكِن يُدْخِلُ مَن يَشَاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَالظَّالِمُونَ مَا لَهُم مِّن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ ﴿۸﴾

اگر خدا مى‏خواست قطعا آنان را امتى يگانه مى‏گردانيد ليكن هر كه را بخواهد به رحمت‏خويش درمى‏آورد و ستمگران نه يارى دارند و نه ياورى .

دقت كنيد خداوند دعوت محمد را به أم القرى و اهل قريه هاى اطراف را هم شامل دانسته است اما تذكر فرموده است كه با وجود شموليت دعوت، آنان امت یگانه نخواهند بود بلکه مختلف خواهندماند.

اگر دقت بیشتر کنیم می بینیم بعد از ذکر عمومیت دعوت به ام القری و من حولها سخن از عدم یگانگی ملت هاست.

عدم یگانگی ملت ها یعنی اینکه اهل زمین بر یک ملت و شریعت نخواهند بود نه اینکه مکه و دهاتهای اطرافش خارج از این شریعت هستند.زیرا کسی به اسلامی بودن مکه و شهرهای اطرافش شکی ندارد.پس منظور از " و من حولها " درحقیقت ساکنین بقیه ی زمین یعنی بقیه ی قریه هاست که در سابق بسویشان رسولانی نیز فرستاده شده بوده ولی منحرف شده و حاجت به تجدید رسالت و شریعت دارند.

افسانه ى " عترتي " و " ثقلين "!

tauheed — Wed, 18 Nov 2009 17:25:17 GMT

سلام دوستان

این آیه را خوب مطالعه کنیدكه صحنه اى از صحنه هاى روز قيامت را خداوند به نمايش آورده است:

وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا

رسول الله در روز حساب شکایت می کند اما نه از مظلومیت پسرعمو و دختر و نوه های دخترش!

او در وقت حساب امتش متوجه ی دوری امت از قرآن می شود و از همین دوری شکایت می کند.

این آیه بر رسول خدا نازل شده پس ایشان در دوران حیات خویش به این خبر آگاه شد که مردم به غیرقرآن روی خواهند آورد.

اگر افسانه ی " ثقلین " و " کتاب الله و عترتی " ذره ای راست می بود در اینجا تذکر داده میشد در همان صحنه ی روز قیامت!

ولی خبری از ثقلین و افسانه ی عترتی دیگر نیست.

هرچیز هست و بود همین قرآن.

اینهمه حدیث و افسانه ها به رسول الله نسبت دادند و خداوند سبحانه و تعالی با علم مطلق خود به خوبی آن دروغها را در کتابش برملا فرمود!

گفتند: در روز قیامت در کنار حوض پیامبر عده ی بسیاری را از کنار حوضش بیرون می کند چون به دخترش ظلم کرده و حق شوهر دخترش را غصب کردند!

آنقدر صحنه های ساختگی روز قیامت را نقل کردند و گریستند که همه باورشان شد!

ولی خداوند در یک آیه تمامی نمایشنامه های دروغینشان را رسوا و بهم زد!

الله تعالی فرمود:

وَقَالَ الرَّسُولُ يَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِي اتَّخَذُوا هَذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا

و این فرستاده ام ( محمد ) در آن روز گوید: ای پروردگارم! این امتم براستی که این قرآن را مهجور قرار دادند!

چرا اشاره ای به افسانه ی کمر شکسته ی دخترش یا حق برباد رفته ی پسرعمویش که قرار بود بوسیله اش دین " کامل " شود ، نشد!؟

حتى اشاره اى؟!

همه سخن از هجر قرآن و دورى از قرآن و شكايت از دورى از همين كتاب است.

به اندازه اى از غيرقرآن نام برديد كه فراموشتان شد كه خداوند بارها تذکر فرموده که " قرآن هیچ شبیهی ندارد. هیچ شریکی ندارد.

باز هم به افسانه ها پناه جویید تا مصداق شکایت پیامبر باشید!

اشتباهات مذهب گرایان

tauheed — Mon, 16 Nov 2009 16:03:17 GMT

سلام دوستان

امیدوارم سلامت و سرحال باشید.بحث ما " کشته شدگان راه خدا " یا به اصطلاح کنونی " شهیدان " است که بنده دلیلی در کتاب الله تعالی که ثابت کند اطلاق نام " شهید " بر مردگان جایز باشد ندیدم.نظرم این است که شهید فقط بر زنده اطلاق می شود و در روز قیامت نیز چون دوباره زنده خواهیم شد مفهوم شهید معنا می یابد.و مثالهایی از شهادت پیامبران علیه ملتهایشان در قرآن آمده که همه اشاره به صحنه های روز قیامت است نه رقابت و مشاهدت ملتهایشان بعد از وفات!

آقامحمد مخالف اعتقادم است و اینهم قسمتی از بحثهایمان:

آقا محمد نوشت:"اينكه آنان چگون زنده اند اما ديده نميشوند علمش فقط در نزد خداست: پس چون عقل و شعور ما به آن نميرسد حق انكار زنده بودن آنان را نداريم!!!!

وَلَكِن لاَّ تَشْعُرُونَ (ولى شما نمى ‏دانيد ) "

پس اعتراف حق این است که زنده بودنشان نزد خداوند " خارج " از احاطه ی مادی و شعورى مادی ماست و ربطی به ما ندارد که آن را درک کنیم و سپس براساسش آنان را مورد خطاب و دعا قرار دهیم!!

و زندگان و مردگان يكسان نيستند خداست كه هر كه را بخواهد شنوا مى‏گرداند و تو كسانى را كه در گورهايند نمى‏توانى شنوا سازى (22)

و اين شهادت حق است كه حتى رسولش را اطلاع مى دهد كه او اتصالى به مردگان ندارد.

آیا این شهادت کافی نیست که دست از ادعای اتصال به مردگان بردارید!؟

محمدآقا نوشت:

آنان از سرانجام و عاقبت دوستان مومن خود اگاهند!! )) و براى كسانى كه از پى ايشانند و هنوز به آنان نپيوسته‏اند شادى مى‏كنند)))
يعني ميدانند چه كساني شهيد خواهند شد و رستگار خواهند بود!!!

دروغ به این بزرگی! ؟

چگونه اینهمه جرأت !؟ جز خداوند کسی از آینده خبر ندارد و حتی رسول خدا چیزی از آینده نمی داند برای همین در قرآن مثالی از پیامبر نوح علیه السلام آمده که خبری از نابودی فرزندش نداشت و تصور می کرد چون از اهلش است رستگار خواهد شد.

و مثالی از پیامبر ابراهیم علیه السلام که خواست تمامی نوادگانش پیشوایان پاکان شود درحالیکه خداوند به او اطلاع داد که : لاینال عهدی الظالمین. الآیه

محمد آقا نوشت:

شهدا به خاطر آنچه كه خداوند از فضل خود به آنها ارزانی نموده است خوشحال و شاد مانند!!!!!

خب البته ! خوشا به آنان که مهمان خدایند چه کسی از این مهمانی خوشحال نمی شود!

آقامحمد نوشت: پس شهيدان حتى به دوستان خود وعده و مژده هم ميدهند!! يعني حرف هم ميزنند!!!

بله ! حرف می زنند ولی نه اینجا بلکه " نزد خدا ". چرا فرق را نمی فهمید؟

ومحمد آقا تصور می کند در این آیه " اشهاد " معنایش کشته شدگانند !

َيَقُولُ الأَشْهَادُ هَؤُلاء الَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى رَبِّهِمْ أَلاَ لَعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ))

درحالیکه اشهاد یعنی گواهان که این آیه صحنه ای از روز قیامت است .

و همانطور که به دوستان تذکر دادم در قرآن این خبر آمده که در روز قیامت پوست و دست و گوش و چشم علیه صاحبان خود شهادت می دهند و انسانها مبهوت و حیران می پرسند: لم شهدتم علینا...چرا علیه ما شهادت دادید؟

"شهید" به مرده نمی گویند

tauheed — Wed, 11 Nov 2009 16:51:17 GMT

سلامى دوباره به دوستان باوفا

اصطلاح " شهيد " را ابتدا بايستى تصحيح كنيم كه مترادف با " كشته شده در راه خدا " نيست.

ما آنقدر به كشته شده ى راه خدا لفظ " شهيد " اطلاق مى كنيم كه براى دوستان مشتبه شده كه شايد همين " كشته شده راه خدا " هميشه " شاهد " است!

حقيقت اين است كه شهيد يا شاهد در قرآن به كسى اطلاق مى شود كه در حال ديدن باشد و كاملاً مورد اعتماد و حكميت قرار مى گیرد.

بمانند روز قیامت که پیامبران را خداوند در برابر ملتهایشان مورد سؤال و استفسار قرار مى فرمايد تا ضلالتهاى ملتها و افتراءاتشان بر فرستادگان الهی و دیگر ملتها برملا شود.

نمونه اش در سوره ی المائدة به عيان و روشن بيان شده است:

يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ مَاذَا أُجِبْتُمْ قَالُوا لَا عِلْمَ لَنَا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ

روزيكه الله فرستادگانش را یک جا جمع حاضر می نماید پس می فرماید: بعد از شما چه کردند؟ گویند: اطلاعی نداریم فقط براستی که تو آگاهترین به نهفته هایی.

و همچنین الله تعالی به ما خبر داده است:

فَلَنَسْأَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْأَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ "پس يقيناً کسانی را كه بسویشان ( پیامبران )فرستاده بودیم مورد سؤال قرار مى دهيم و يقيناً پيامبران را هم می پرسیم

و الله تعالی فرماید:

فَوَرَبِّك لَنَسْأَلَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ.

قسم به پروردگارت که همگان مورد بازخواست قرار خواهیم داد از دستاوردهایشان که انجام می دادند.

پس پیامبران روز قیامت بر امتهایشان شاهد یا شهید خواهند بود تا علیه آنان شهادت حق دهند .

و این آیات مبارکه ی سوره المائدة اثبات بر اين است كه نه تنها رسولان خداوند بلكه احدى بعد از مرگش چیزی از دنیای اهل زمین نمی داند.

ای کاش اواخر سوره ی المائده را همه ى دوستان مراجعه و مطالعه مى كردند كه چه زیبا خبر از " بی خبری " عیسی علیه السلام می دهد !

پس اگر عیسی زنده بوده یا در آخر به زمین بازگشته بود چرا اینقدر با تعجب به خداوند در روز قیامت خواهد گفت:

وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَأَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَأُمِّيَ إِلَهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ

قَالَ سُبْحَانَكَ مَا يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ مَا لَيْسَ لِي بِحَقٍّ

إِنْ كُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِي وَلَا أَعْلَمُ مَا فِي نَفْسِكَ إِنَّك أَنْتَ عَلَّام الْغُيُوب
چقدر با تعجب عیسی نبی الله علیه السلام به خداوند می گوید:

منزهی تو! در توان من نیست و شایسته نیست که چیزی بگویم که حقش ندارم !

اگر گفته بودم حتما خودت اطلاع می یافتی تو از نهفته ی درون من آگاهی داری درحالیکه من چیزی از نهفته ی خاص تو نمی دانم فقط تویی که بر نهفته ها آگاهی کامل و مطلق داری.

این آیه را که ادامه ی سخن پروردگار است مطالعه فرمایید:

مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ

وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ

اين يك صحنه از روز حساب است كه رسولان خدايى عليه اقوام مدعى تبعيتشان شهادت مى دهند.

عيسى در اين صحنه ى مستقبلى مى گوید: ... و بر آنان تا وقتی که درمیانشان بودم " شهید " بودم پس آنگاه که مرا میراندی خودت بر آنان رقابت مطلق داشتی و بر همه چیز " شهید "ی.

شهادت یا شهید بودن یعنی نظاره کردن و اطلاع بر اساس نظارت مستقیم.

این حالت برای پیامبران در وقت زندگی و حیاتشان صدق می کند اما بعد از مرگ دیگر هرگز " شهید " نیستند تا روز حساب که خداوند همه را با زندگی دوباره ، نظاره گر و بر امور خفی مطلع می نماید و پیامبران مبهوت و تسبیح کنان از امتهایشان اعلام بیزاری خواهند کرد.

این مثال زیبا بلاشک بدون استثنا شامل رسول الله محمد علیه السلام هم می شود و هیچ دلیلی بر مختلف بودن حالت دیگری برای پیامبرمان نیست و الا ذکر میشد.

چنانچه خداوند در یک آیه ی محکم و تهدیدآمیز دیگری شدید و صریح خطاب به نصارا از اراده و اختیار خداوند بر هلاکت عیسی و مادرش مثال آورده و " شریکان " را از خود جدا معرفی فرموده است و اعلام می دارد که الله تعالی قادر است تمامی اهل زمین و آسمانها را هلاک نماید و چز عبودیت شامل احدی نیست.

پس حتی پیامبران را نبایستی مورد تقدیس و غلو قرار داد بلکه بهترین وصف برای آن بزرگواران " بندگان صالح " است که بر بندگی خود افتخار می ورزیدند همانگونه که فرشتگان مقربین بر بندگی خود فخر دارند.