الحمدلله رب العالمین والعاقبة للمتقین.
شخص مؤمن همیشه پی این مطلب می گردد که بداند واقعاً کدام کار صواب است وکدام کار گناه ...
وهمیشه به دنبال صوابهای کوچک وشناخت سیئات ،ازاین دربه آن درمی زند تا در ترازوی اعمال خویش ،کفه صواب را برگناه سنگین ترسازد و
همیشه پس ازانجام سیئات ، به رحمت وغفران الهی چشم امید می بندد...
اما به شرک این بزرگترین گناه ونابخشود نی ترین آنها ،وشناخت آن کمتر توجه می کند.
بله دوستان گرامی. خداوند هستی بخش درقرآن عظیمش ،ازگناهی خبرداده که قابل مقایسه با گناهان دیگر نیست وتنها جرمی است که ازسوی خالق مهربان ،نابخشودنی اعلام گردیده است.
خداوند مهربان درسوره چهارم تنزیلش آیه چهل وهشتم، آن نابخشودنی ترین گناه را این گونه معرفی فرموده است:
«إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا »
همانا خداوند موردآمرزش خود قرارنمی دهد کسی را که به او شرک بورزدوکسی که به خداوند شرک بورزد یقیناً که توهینی نابجاو گناهی بسیار بزرگ مرتکب شده است.
وازهمین رو که شرک گناهی غیرقابل بخشش است توجه به آن وشناخت انواع آن ازضروریات اعتقادی هرشخصی که ادعای ایمان می کند بشمار می رود.
چه بسا کسانی که سراسرعمرشان را با عبادات ورنج وتلاش سرمی کنند اما با انجام دادن گناه شرک ،ازرحمت وغفران الهی به دورمی مانند وچه بسا کسانی که عمرشان راصرف شناخت انواع فروعات ومستحبات کرده اند ولی ازشناخت مقوله «شرک» کوچکترین اطلاعی ندارند ویا اینکه شرک را فقط بت پرستی جاهلیت انگار می کنند ،حال آنکه قرآن عظیم صورتهای مختلفی از شرک را برای مومنان بیان فرموده وخطر آلوده شدن به این گناه را بسیارعظیم دانسته وحتی به پیامبران برگزیده اش نیزآن را گوشزد فرموده است !
پس باتوجه به این آیه قرآن که خطر شرک ورزیدن را برای پیامبران اولوالعزمش نیز تهدید می داند ،مکشوف می گردد که مابندگان ناچیز خدا نیز ازآن خطر مصون نیستیم وباید برای مبارزه باآن خودرا مسلح سازیم،وخیلی ساده وسطحی ازآن گذر نکنیم.
خیلیها ازروی نادانی وکم اطلاعی ازآیات قرآن ،فکرمی کنند که شرک ورزیدن یعنی اینکه شخص تصورنماید بجز الله خالق دیگری نیز وجوددارد ودیگرهیچ.
وتوحید یعنی اینکه کس دیگری بجز الله را خالق وآفریننده ندانی.
شخص مؤمن همیشه پی این مطلب می گردد که بداند واقعاً کدام کار صواب است وکدام کار گناه ...
وهمیشه به دنبال صوابهای کوچک وشناخت سیئات ،ازاین دربه آن درمی زند تا در ترازوی اعمال خویش ،کفه صواب را برگناه سنگین ترسازد و
همیشه پس ازانجام سیئات ، به رحمت وغفران الهی چشم امید می بندد...
اما به شرک این بزرگترین گناه ونابخشود نی ترین آنها ،وشناخت آن کمتر توجه می کند.
بله دوستان گرامی. خداوند هستی بخش درقرآن عظیمش ،ازگناهی خبرداده که قابل مقایسه با گناهان دیگر نیست وتنها جرمی است که ازسوی خالق مهربان ،نابخشودنی اعلام گردیده است.
خداوند مهربان درسوره چهارم تنزیلش آیه چهل وهشتم، آن نابخشودنی ترین گناه را این گونه معرفی فرموده است:
«إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاءُ وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدِ افْتَرَى إِثْمًا عَظِيمًا »
همانا خداوند موردآمرزش خود قرارنمی دهد کسی را که به او شرک بورزدوکسی که به خداوند شرک بورزد یقیناً که توهینی نابجاو گناهی بسیار بزرگ مرتکب شده است.
وازهمین رو که شرک گناهی غیرقابل بخشش است توجه به آن وشناخت انواع آن ازضروریات اعتقادی هرشخصی که ادعای ایمان می کند بشمار می رود.
چه بسا کسانی که سراسرعمرشان را با عبادات ورنج وتلاش سرمی کنند اما با انجام دادن گناه شرک ،ازرحمت وغفران الهی به دورمی مانند وچه بسا کسانی که عمرشان راصرف شناخت انواع فروعات ومستحبات کرده اند ولی ازشناخت مقوله «شرک» کوچکترین اطلاعی ندارند ویا اینکه شرک را فقط بت پرستی جاهلیت انگار می کنند ،حال آنکه قرآن عظیم صورتهای مختلفی از شرک را برای مومنان بیان فرموده وخطر آلوده شدن به این گناه را بسیارعظیم دانسته وحتی به پیامبران برگزیده اش نیزآن را گوشزد فرموده است !
الله مهربان درآیه 65 سوره زمربه عزیزترین پیامبرش این گونه گوشزد می نماید:
ویقیناً وحی کرده ایم به تو(ای پیامبر) وبه کسانی که قبل ازتو بودند که اگر شرک بورزی عمل نیکویت تباه خواهد شد واززیان کاران خواهی گردید.
پس باتوجه به این آیه قرآن که خطر شرک ورزیدن را برای پیامبران اولوالعزمش نیز تهدید می داند ،مکشوف می گردد که مابندگان ناچیز خدا نیز ازآن خطر مصون نیستیم وباید برای مبارزه باآن خودرا مسلح سازیم،وخیلی ساده وسطحی ازآن گذر نکنیم.
خیلیها ازروی نادانی وکم اطلاعی ازآیات قرآن ،فکرمی کنند که شرک ورزیدن یعنی اینکه شخص تصورنماید بجز الله خالق دیگری نیز وجوددارد ودیگرهیچ.
وتوحید یعنی اینکه کس دیگری بجز الله را خالق وآفریننده ندانی.
اما آگاهان ازقرآن می دانند که شرک فقط درهمین جمله خلاصه نشده وصورتهای مختلف دیگری نیز دارد.
اگر فرصتی دست دهد وبه لطف الله،درمباحث آینده به صورتهای گوناگون «شرک» وشناخت آنها درحدتوانم خواهم پرداخت.««حُنَفَاء لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاء فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ
(ای مردم) گروندگان خالص به خدا باشيد نه شريكگيرندگان [براى] او و هر كس به خدا شرك ورزد چنان است كه گويى از آسمان فرو افتاده و مرغان [شكارى] او را ربودهاند يا باد او را به جايى دور افكنده است سوره حج آیه 31 )
نوشته شده در تاريخ جمعه پنجم تیر 1388 توسط آصف
|