فقط باید الله را «بخوانیم»

درجوامع مختلف بشری ودرادیان ومذاهب گوناگون ،کسانی ویا اشیائی وجوددارند که توسط متوسلین به  آنها «خوانده» می شوند ویا به عبارتی دیگر افرادجوامع مختلف وپیروان مذاهب گوناگون ،اشخاصی رادارند که برای رسیدن به حاجات وخواسته های خود ،آنها را به کمک می طلبند ودرمواقع سختی وبروز مشکلات ،آنان را «می خوانند.

درفرهنگ اسلامی ما وبه عبارتی دیگر درآیین مقدس ما ودرکتاب قانون اساسی ومدون ما«قرآن»

مشخص ومقرر گردیده که مسلمانان،برای رسیدن به خواسته ها وحاجاتشان،چه کسی را باید بخوانند.

وقوله تعالی:

هُوَ الْحَيُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِين

اوست همان زنده ای که خدایی جزاونیست پس اورا بخوانید خالصانه وبی آلایش ودینتان را برای او قراردهید .سپاس وستایش نیز مخصوص الله است که پروردگارجهانیان است

وقوله تعالی:

ادْعُواْ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ

پروردگارتان رابخوانید به زاری وپنهانی،بدرستی که اوازحدگذرندگان رادوست ندارد.

 قرآن عزیز دراین آیات به روشنی مشخص می سازد که شخص مومن مخلصانه وبی ریا باید «الله »را بخواند وحاجاتش را فقط ازاوبطلبد.اما چرا وچگونه است که بسیاری ازمردم که خودشان را مطیع قرآن می دانند، برخلاف فرمایشات صریح قرآن عمل ومی کنند وحاجاتشان را ازبندگان خدا می خواهند وبه هنگام سختی نام آنان را بجای نام «الله » برزبان می آورند؟؟؟آیات زیر نیز گواه وتأییدی هستند براین مطلب که دعا وخواستهء مؤمن،باید فقط از «الله» باشد ونه ازکسانی دیگر.

وقوله تعالی:

«ادعونی استجب لکم»

 فقط مرا بخوانید،تا دعاوخواسته شمارا اجابت کنم.

وقوله تعالی:

واذا سئلک عنی فانی قریب اجیب دعوه الداع اذادعان فلیستجیبوالی والیؤمنوا بی.

وهرگاه ازتوای پیغمبر،درموردمن سؤال کنند پس من نزدیک هستم.اجابت می کنم دعا وخواستهء کسی راکه مرابخواند.
پس اجابت کنید مراوبه من ایمان بیاورید.

وقوله تعالی:

وَالَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِهِ لاَ يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلآ أَنفُسَهُمْ يَنْصُرُون

وکسانی را که بجزخدا می خوانید،نمی توانند نه شما ونه خودشان را پیروز گردانندَ

درجامعه کنونی مانیز اسامی ویااشخاصی وجوددارند که توسط افراد جامعه ما ،به هنگام بروزمشکلات ومصائب «خوانده » می شوند.
اگرکمی به جملاتی نظیر «یا ابوالفضل دستم به دامنت» «یاعلی مدد» «یا مهدی ادرکنی» «یاامام غریب به فریادم برس» وامثال اینها دقت کنیم می بینیم که همه دریک معنی متفقند،خواندن غیر خدابجای خواندن خودخدا.

وقوله تعالی:

لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لاَ يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ إِلاَّ كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاء لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ وَمَا دُعَاء الْكَافِرِينَ إِلاَّ فِي ضَلاَلٍ

خواستن به حق مخصوص او«الله »است و كسانى كه بجز اورا مى‏خوانند هيچ اجابتی را ازطرف آنان نمی بینند مگر مانند كسى كه دو دستش را به سوى آب بگشايد تا آب به دهانش برسد در حالى كه آب به دهان او نخواهد رسيد و دعاى كافران جز بر هدر نباشد.

اما جالب اینجااست که همین کسانی که برخلاف فرمایشات قرآن عزیز،عمل میکنند وبه هنگام بروزشداید،خالق باحکمت قدرتمند ونزدیک تر از«حبل الورید» وارحم اراحمین را بابی شرمی رها ساخته وبه بندگان ضعیفش متوسل می شوند وآنها را «می خوانند»ومی گویند:

یا ابوالفضل دستم به دامنت!!!ویا مهدی ادرکنی!!!یاعلی مدد!!!

،همانند مشرکین زمان جاهلیت قبل ازاسلام ادعا می کنند که :مامعتقدیم خالق زمین وآسمانها خداست ومعتقدیم که قدرت خدا فوق همه نیروها است اما مابا خواندن ابوالفضل ومهدی می خواهیم آنان را پیش خدا واسطه قراردهیم تابوسیله آنها که ازبزرگوارانند به خدا نزدیک ترشویم!!!

غافل ازآنند که قرآن مجید همین طرز فکرآنان را نیز ازموردنکوهش قرارداده وازاوصاف «مشرکین» برمی شمارد.

وقوله تعالی:
أَلَا لِلَّهِ الدِّينُ الْخَالِصُ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء مَا نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَا إِلَى اللَّهِ زُلْفَى

آگاه باشيد دین خالص از آن خداست و كسانى كه به جاى او دوستانى براى خود گرفته‏اند به اين بهانه كه ما آنها را جز براى اينكه ما را هر چه بيشتر به خدا نزديك گردانند نمى‏پرستيم ... 

 این قول مشرکین صدر که ادعا می کردند،کسانی را که بجز الله می خوانند را نمی پرستند...

بلکه آنان را وسیله ای می دانند برای نزدیک شدن خودشان به الله...

درمشرکین زمان ما هم بخوبی صدق می کند.آنها هم برای اینکه عمل ضدقرآنی خودشان یعنی طلب حاجت ازغیر «الله »را توجیه کنند،می گویند قصد ما ازخواندن آنها،پرستش آنها نیست بلکه آنها را
برای نزدیک شدن به خدا،وسیله قرار می دهیم...
درحالی که خداوند ازاین عمل پوچ آنان نکوهش کرده وبه آنان این گونه اخطار می دهد:

وقوله تعالی:

 إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي مَا هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَنْ هُوَ كَاذِبٌ كَفَّار
بدرستی که خداوند درآنچه که اختلاف دارند ،خودش بین آنان حکم می کند...

وبدرستی که خداوند منکرین دروغ گوراهدایت نمی کند...

وقوله تعالی:

فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِآيَاتِهِ أُوْلَئِكَ يَنَالُهُمْ نَصِيبُهُم مِّنَ الْكِتَابِ حَتَّى إِذَا جَاءتْهُمْ رُسُلُنَا يَتَوَفَّوْنَهُمْ قَالُواْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ قَالُواْ ضَلُّواْ عَنَّا وَشَهِدُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَافِرِين

 
پس كيست‏ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد يا آيات او را تكذيب كند اينان كسانى هستند كه نصيبشان از آنچه مقرر شده به ايشان خواهد رسيد تا آنگاه كه فرشتگان ما به سراغشان بيايند كه جانشان بستانندبه آنهامی گویند:  آنچه غير از خدا مى‏خوانديد كجاست؟
 مى‏گويند از [چشم] ما ناپديد شدند و عليه خود گواهى مى‏دهند كه خودشان كافر بوده اند!

ودرآخراگرهمه مومنین با گوش جان این مثل الهی رابشنوند ودرآن بخوبی تعمق وتفکر نمایند ،ازدام ضلالت وگمراهی رها خواهندشد: